202 فصل ( فى الرواية 3 للحلّاج ) ( 612 ) حسين روايت كند « از سجسج ، از فجر ، از قدس ، از فردوس اعلى ، از عدن معبود ، از قبّة الازليّة ، كه خداوند راست - جلّ جلاله - هر روزى چهل هزار حكمت در جنّات نعيم ، هر حكمتى بر حسنات و انوار و ملك مضاعفست تا آباد . » ( 613 ) قال : بسجسج بيداء مشرق خواهد - و اللّه اعلم - و اين درست‌تر است ؛ يا ارض عرصات ، يا ارض عرفات ، يا ارض مكّة ، يا طوى موسى - عليه السلام - و آن « وادى مقدّس » « 10 » است ؛ يا صدر ، يا قلب ، كه آن هر دو زمين مقدّس است . و بر فجر سطوع نور خواهد كه بعد از سحر از مشرق برآيد ؛ محلّ قسم است ، قال اللّه تعالى « وَ الْفَجْرِ » ، « 12 » و اين صحيح است ؛ يا بروز نور خواهد ، كه از معدن غيب در مهمد « 13 » قلب برآيد ؛ يا فجر حكمت ، يا فجر محبّت ، يا فجر معرفت ، كه مقدّم شمس تجلّيست ، و آن قدس است . يا بقدس شجرهء موسى خواهد ، يا خود عيسى خواهد ، يا جبرئيل - عليه السلام - يا قدس غيب ، يا قدس اسم ، يا قدس فعل ، يا حجاب عِلِّيِّينَ « 17 » ، كه مقدّس است از نظر اغيار ، و آن عالم قدس است ، كه هم چون آينهء مصقول است . پيشش سرادق فردوس اعلى است ، و آن ميزاب نور است ، كه قطرات

--> ( 10 ) وادى مقدس ( الواد المقدس ) : سورهء 20 ( طه ) آيهء 12 ( 12 ) وَ الْفَجْرِ : سورهء 89 ( الفجر ) آيهء 1 ( 13 ) مهمد : كذا SM ( 17 ) عِلِّيِّينَ : سورهء 83 ( المطففين ) آيهء 18 ، 19